Κατάγματα δοντιών - ριζών

Με τον όρο κάταγμα εννοούμε το σπάσιμο του δοντιού, σε οποιοδήποτε σημείο του, έπειτα από κάποιο χτύπημα ή μετά από κάποια οδοντιατρική εργασία.
Κατάγματα μπορούμε να έχουμε στη μύλη των δοντιών (το μέρος του δοντιού που βλέπουμε μέσα στο στόμα), είτε στη ρίζα τους ή και στα δύο.


Οι αιτίες ενός κατάγματος είναι:

Τραυματισμός λόγω πτώσης, ατυχήματος, χτυπήματος, συμμετοχής σε άθλημα κ.λπ.
Βαθιά τερηδόνα
Εκτεταμένες εμφράξεις
Μεγάλες προσθετικές εργασίες που στηρίζονται σε μικρό αριθμό δοντιών
Ενδορριζικοί άξονες, (η συχνότερη αιτία των καταγμάτων ρίζας)
Ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια


Πώς γίνεται η διάγνωση;
Στα κατάγματα μύλης, η διάγνωση είναι εύκολη. Συνήθως λείπει κάποιο κομμάτι του δοντιού ή το σπασμένο τμήμα κουνιέται και στηρίζεται μόνο στα ούλα. Ανάλογα με την έκταση του κατάγματος μπορεί να έχει αποκαλυφθεί ο πολφός οπότε και το δόντι νεκρώνεται και πολλές φορές μαυρίζει.
Όταν το κάταγμα αφορά την ρίζα του δοντιού δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό.
Τα συμπτώματα που εμφανίζονται ποικίλλουν ανάλογα με το είδος και την εντόπιση του κατάγματος. Συνήθως εμφανίζεται ελαφρός ερεθισμός στο ούλο και οίδημα ή συρίγγιο αντίστοιχα προς το κέντρο της ρίζας. Το δόντι μπορεί να πονάει ελαφρά ή να είναι ευαίσθητο στην επαφή και να εμφανίζει ήπια κινητικότητα.


Πρόληψη
Η πρόληψη αφορά κυρίως τα κατάγματα που μπορεί να συμβούν στα διάφορα αθλήματα.
Οι αθλητές πρέπει να φορούν ειδικούς νάρθηκες οι οποίοι κατασκευάζονται από τον οδοντίατρο και παρέχουν πλήρη προστασία από τέτοιου είδους ατυχήματα.
Σε ένα απονευρωμένα δόντια μπορούμε να προλάβουμε ένα πιθανό κάταγμα με την τοποθέτηση στεφάνης.



Θεραπεία
Όταν το κάταγμα έχει συμβεί στην μύλη του δοντιού τότε με ένα σφράγισμα ή μία στεφάνη αποκαθίσταται η μορφολογία του δοντιού. Αν έχει πληγεί ο πολφός, τότε πρέπει να γίνει και ενδοδοντική θεραπεία.

Στα κατάγματα της ρίζας η θεραπεία η θεραπεία εξαρτάται από το σημείο που έχει συμβεί το κάταγμα. και την έκτασή του.

Επιπλοκές μετά από ενδοδοντική θεραπεία

Η ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση) είναι ανώδυνη.
Ωστόσο μεταξύ των επισκέψεων είναι πιθανό να παρουσιαστούν ορισμένα προβλήματα τα οποία μπορεί να οφείλονται :

• Σε ερεθισμό της γύρω περιοχής λόγω των χειρισμών κατά την θεραπεία. 
• Σε αναζωπύρωση μόλυνσης που προϋπήρχε αλλά βρισκόταν σε ύφεση. 

Τα ενοχλήματα αυτά ποικίλουν και μπορεί να είναι μια απλή ευαισθησία του δοντιού κατά την μάσηση, αίσθημα βάρους ή σπανιότερα οίδημα της περιοχής και πόνος.

Σε αυτή την περίπτωση επικοινωνήστε με τον οδοντίατρο και παράλληλα ακολουθείστε τις παρακάτω οδηγίες :

Κάνετε πλύσεις του στόματος με ζεστό αλατόνερο ή χαμομήλι.
Το υγρό θα πρέπει να είναι αρκετά ζεστό, όσο εσείς το ανέχεστε, να διαρκεί 5 λεπτά και θα επαναλαμβάνεται κάθε 1 - 2 ώρες.
Αν αντιληφθείτε την εμφάνιση πρηξίματος, βάλτε εξωτερικά στην περιοχή (στο δέρμα) πάγο τυλιγμένο σε μια πετσέτα, κρατείστε το εκεί 5 - 10 λεπτά και επαναλαμβάνετε κάθε 1 - 2 ώρες.
Συμπληρώστε την αγωγή με θερμές πλύσεις του στόματος στα μεσοδιαστήματα.
Αν πονάτε μπορείτε να πάρετε παυσίπονα δισκία ,ένα ανά 4ωρο ή 6ωρο.

Ακρορριζικό απόστημα

Το ακρορριζικό απόστημα είναι μια πυώδης φλεγμονή των ιστών που περιβάλλουν την ρίζα του δοντιού.
Οφείλεται σε μικρόβια που μόλυναν τον ριζικό σωλήνα της ρίζας του δοντιού και εξέρχονται από το ακρορριζικό τρήμα και μολύνουν τους γύρω ιστούς.


Συμπτώματα

Στα αρχικά στάδια έχουμε πόνο που γίνεται πιο έντονος με την επαφή του δοντιού με το αντίστοιχο δόντι της άλλης γνάθου, ενώ το δόντι δίνει την αίσθηση ότι είναι ψηλότερο από τα άλλα.
Στην συνέχεια λόγω της δημιουργίας του πύου που αρχίζει και πιέζει τα νεύρα της περιοχής, ο πόνος γίνεται πολύ δυνατός και παλμικός. Μετά από μερικές μέρες αρχίζει και εμφανίζεται οίδημα καθώς το πύoν πλέον έχει επεκταθεί στους γύρω ιστούς. Σ΄αυτό το στάδιο ο πόνος γίνεται πιο ήπιος. Συχνά το πύoν δημιουργεί συρίγγιο στα ούλα και εξέρχεται στην στοματική κοιλότητα. Σε αυτή την περίπτωση ο πόνος και το πρήξιμο υποχωρούν. Πολλές φορές επίσης κατά το οξύ στάδιο του αποστήματος μπορεί να εμφανιστεί πυρετός και κακουχία .



Θεραπεία
Η θεραπεία αποσκοπεί κατ’ αρχήν στην ανακούφιση του ασθενή από τον πόνο. Αυτό γίνεται με απομάκρυνση του πύου είτε διαμέσου της ρίζας του δοντιού, είτε όταν αυτό δεν είναι δυνατόν με διάνοιξη του αποστήματος. Ταυτόχρονα χορηγούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα και σε κάποιες περιπτώσεις αντιβίωση.
Αφού παρέλθει η οξεία φάση και ο ασθενής ηρεμήσει γίνεται ενδοδοντική θεραπεία.

Λευκοπλακία

Εμφανίζεται σε λιγότερο από το 1% του πληθυσμού. Απαντάται συχνότερα στο στοματικό βλεννογόνο , σε ηλικία άνω των 40 ετών . Οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα σε σχέση με τις γυναίκες. 
Σε κάθε λευκή βλάβη που μοιάζει με λευκοπλακία πρεπει να γίνεται βιοψία και ιστολογική εξέταση.

Αιτιολογία :

Δεν γνωρίζουμε τα ακριβή αίτια της λευκοπλακίας.
Ως αίτια της λευκοπλακίας αναφέρονται το κάπνισμα, ο χρόνιος τοπικός ερεθισμός από οξύαιχμα ή κατεστραμμένα δόντια ή κακές προσθετικές εργασίες,
το δάγκωμα και η μάσηση παρειών (μάγουλα) και χειλιών, κακή υγιεινή του στόματος, κατάχρηση αλκοολούχων ποτών, έλλειψη σιδήρου και βιταμινών, ορμονικές διαταραχές, σιδηροπενική αναιμία,τριτογενής σύφιλη.
Η λευκοπλακία θεωρείται προκαρκινική βλάβη, με πιθανότητα κατά μέσο όρο 5% να εξελιχθεί σε καρκίνο του στόματος


Κλινική εικόνα

Η λευκοπλακία δεν προκαλεί συμπτώματα.
Στο εσωτερικό του στόματος εμφανίζονται λευκές κηλίδες ή πλάκες στις παρειές , στη γλώσσα, στα χείλη, και σπανιότερα στη σκληρή υπερώα, και στα ούλα ,οι οποίες δεν αποσπώνται. Συνήθως το μέγεθός τους ανέρχεται σε 5 χιλιοστά ή και περισσότερο ενώ το χρώμα τους μπορεί να είναι από έντονα λευκό μέχρι διαφανές. Μπορεί να είναι μεμονωμένες ενώ σπάνια μπορούν να καταλάβουν ολόκληρο το βλεννογόνο του στόματος.
Ποικίλλουν ως προς την τοποθεσία, το σχήμα , το μέγεθος και την εξέλιξη τους. Είναι στρογγυλές ή ωοειδείς βλάβες με επιφάνεια που είναι άλλοτε ομαλή και άλλοτε ανώμαλη , σκληρή η μαλακή.
Στην επιφάνεια των πλακών μπορεί να παρατηρηθούν διαβρώσεις ή ελκώσεις που αυξάνουν την πιθανότητα της εξαλλαγής. Συχνά η λευκοπλακία συνοδεύεται από ήπιο κνησμό.


Αντιμετώπιση

Οι πάσχοντες από λευκοπλακία θα πρέπει να διακόψουν αμέσως το κάπνισμα. Η διακοπή και μόνο του καπνίσματος μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη υποχώρηση της βλάβης σε λίγους μήνες.
Θα πρέπει να γίνει βιοψία και ο ασθενής να παρακολουθείται κλινικά σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Στην περίπτωση που η βιοψία δεν δείξει μετάπτωση της λευκοπλακίας σε κακοήθη κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά με την καταπολέμηση κάθε γενικού ή τοπικού προδιαθεσικού παράγοντα και με την χορήγηση βιταμίνης Α.
Σε περίπτωση που είναι διαπιστωμένη ιστολογικά η ύπαρξη δυσπλασίας τότε χρειάζεται χειρουργική αφαίρεση αλλά και παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα.. Οι βλάβες αντιμετωπίζονται με κρυοχειρουργική με υγρό άζωτο, ηλεκτροτόμο.

Συμβουλές για μωρά που έχουν μπιμπερό.

• Τα γεύματα κατά τη διάρκεια της νύχτας καλό είναι να μην συνηθίζονται.
• Όταν πίνουν το γάλα να είναι όρθια και όχι ξαπλωμένα, ώστε να τα παίρνει ο ύπνος στην θέση αυτή.
•  Κάθε φορά που το παιδί πίνει από το μπιμπερό ή μετά το θηλασμό θα πρέπει να καθαρίσετε τα δόντια του.Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα με λίγο νερό και μια γάζα ,χωρίς οδοντόκρεμα (αρχικά με βρεγμένη γάζα-κατόπιν με μαλακή μικρού μεγέθους οδοντόβουρτσα). 
• Να αποφεύγεται η χρήση πιπίλας βουτηγμένης στο μέλι ή στη ζάχαρη.
•  Αν βλέπετε ότι το παιδί σας χρησιμοποιεί το μπιμπερό για πολλές φορές και πολλές ώρες την ημέρα ή ακόμα και το βράδυ, αντικαταστήστε το περιεχόμενο του μπιμπερό με νερό και επικοινωνήστε με τον παιδίατρο σας.
• Η επίσκεψη για τον πρώτο κλινικό έλεγχο των δοντιών θα πρέπει να γίνεται μετά την ανατολή του πρώτου δοντιού ή το αργότερο μετά τα πρώτα του γενέθλια.

Ευαισθησία στο κρύο μετά από σφράγισμα

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας της έμφραξης ενός δοντιού (τρόχισμα) πολλές φορές παρατηρείται ευαισθησία στο κρύο, η οποία όμως τις περισσότερες φορές είναι παροδική. Εξαφανίζεται προοδευτικά μετά από λίγες ημέρες.
Αυτό παρατηρείται συνήθως μετά από έντονο τρόχισμα και ιδιαίτερα στα σφραγίσματα αμαλγάματος(μαύρα σφραγίσματα).
Χαρακτηριστικό της ευαισθησίας αυτής είναι πως παρέρχεται μετά από μερικά δευτερόλεπτα από την επαφή του δοντιού με το κρύο ερέθισμα και έτσι δεν χρειάζεται παυσίπονο. Αν ωστόσο ο πόνος διαρκεί για 10-20 λεπτά ή αν χρειάζεται παυσίπονο για να περάσει, τότε πρέπει να ενημερωθεί ο οδοντίατρος.

Οδηγίες φροντίδας και υγιεινής του στόματος για ασθενείς υπό περιοδοντική θεραπεία

Σε ασθενείς με περιοδοντίτιδα συνιστάται:

1. Συστηματική χρήση οδοντικού νήματος.
2. Καλύτερο βούρτσισμα, αλλαγή τεχνικής όπου κρίνεται αναγκαίο
3. Χρήση μηχανοκίνητης οδοντόβουρτσας ή οδοντόβουρτσα υπερήχων.
4. Χρήση στοματικού διαλύματος.
5. Χρήση μεσοδόντιων βουρτσακιων.
6. Περιοδική επαναξιολόγηση από τον οδοντίατρο κάθε 3 μήνες.
   

Γεωγραφική Γλώσσα

Καλείται και μεταναστευτική γλωσσίτιδα εξαιτίας της μετανάστευσης των αλλοιώσεων.

Η συχνότητά τους κυμαίνεται περίπου σε 1-2% του πληθυσμού.Εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες.Η πορεία της γεωγραφικής γλώσσας είναι χρόνια με υποτροπές.

Η αιτιολογία της γεωγραφικής γλώσσας είναι άγνωστη αν και μερικοί τη συνδέουν με ψυχοσωματική καταπόνηση, τοπικό ερεθισμό ή ακόμη και με στερητικές καταστάσεις .

Κλινικά χαρακτηρίζεται από την απόπτωση των τριχοειδών θηλών κατά δακτυλιοειδείς περιοχές, οι οποίες δεν είναι σταθερές, αλλά αλλάζουν συνεχώς θέση,μέγεθος και σχήμα.

Συνήθως ο χρόνος ανάπτυξης των αλλοιώσεων είναι περίπου 2-10 ημέρες.Οι περιοχές που επηρρεάζονται είναι έντονα κόκκινες.

Τα όρια των αλλοιώσεων είναι λευκά από την επικάθηση επιχρίσματος πάνω σε αυτές.

Συνιστάται η αποφυγή ερεθιστικών και θερμών τροφών, καθώς και αλκοολούχων ποτών.

Ερώτηση ασθενούς

ΚΥΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΓΕΙΑ ΣΑΣ!
ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΩ ΚΑΤΙ
ΟΙ ΦΡΟΝΙΜΙΤΕΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΒΓΑΛΜΕΝΟΙ Κ ΠΛΕΟΝ ΕΧΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤς ΑΡΙΣΤΕΡΑ. ΔΕ ΜΕ ΠΟΝΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΑ ΕΧΕΙ ΧΑΛΑΣΕΙ. ΒΓΑΛΑΜΕ ΜΙΑ ΠΑΝΟΡΑΜΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΜΟΥ Κ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΞΑΓΩΓΗ. ΑΝ ΤΟΝ ΣΦΡΑΓΙΣΟΥΜΕ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΛΥ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ....

ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗ ΑΝ ΘΑ ΠΟΝΑΩ...ΑΠΛΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΗΠΩΣ ΠΟΝΕΣΩ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΑΓΩΓΗΣ...ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ....

Απάντηση

Η σύγχρονη οδοντιατρική είναι απλή και ανώδυνη.Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για το αν θα πονέσετε κατά την διάρκεια μιας εξαγωγής, καθώς ο οδοντίατρός σας θα φροντίσει να αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο πόνου , με την βοήθεια της τοπικής αναισθησίας.

Καυσαλγία του στόματος

Το σύνδρομο της καυσαλγίας του στόματος είναι ιδιαίτερα σύνηθες στις γυναίκες κατά τη διάρκεια ή μετά την εμμηνόπαυση. Μπορεί να εμφανιστεί και σε άνδρες. Είναι μια οδυνηρή και έντονα ενοχλητική κατάσταση, που εμφανίζεται με αίσθηση καύσου στη γλώσσα, στην υπερώα, στα ούλα,στις παρειές και στο πίσω μέρος του στόματος ή του λαιμού.

Εκτός από την αίσθηση του καύσου μπορεί να εμφανίζονται και άλλες ενοχλήσεις όπως αίσθηση ξηρότητας στο στόμα, αίσθημα κνησμού, μούδιασμα της γλώσσας, πόνος, καθώς και πικρή ή μεταλλική γεύση.

Αίτια πρόκλησης του συνδρόμου:
Η εντόπιση του ακριβούς αιτίου του συνδρόμου της καυσαλγίας του στόματος είναι δύσκολη. Η κατάσταση αυτή έχει συνδεθεί με άλλες καταστάσεις, όπως η εμμηνόπαυση, ο διαβήτης, οι διαιτητικές διαταραχές, η στοματίτιδα, η ξηροστομία, η αναρρόφηση γαστρικών υγρών, η ακτινοβολία, η χημειοθεραπεία και τα ψυχολογικά προβλήματα.
Το σύνδρομο της καυσαλγίας του στόματος συνήθως επιμένει για πολλά χρόνια και οι πάσχοντες, κατά τη διάρκεια της ημέρας έχουν την αίσθηση ότι τα συμπτώματα συνεχώς χειροτερεύουν.

Αντιμετώπιση:
Ένα πλήρες σχέδιο θεραπείας για την αντιμετώπιση των συνδρόμου της καυσαλγίας του στόματος περιλαμβάνει:

• Πλήρες ιατρικό ιστορικό

• Εξέταση του στόματος και καταγραφή ευρημάτων

Ξηροστομία: χορήγηση υποκατάστατων του σάλιου, λήψη περισσότερων υγρών
Στοματίτιδα: φαρμακευτική αντιμετώπιση με αντιμυκητιασικά φάρμακα

• Εντοπισμός σπασμένων δοντιών και θεραπεία
• Επιδιόρθωση προβληματικών κινητών προσθετικών εργασιών
• Έλεγχος παρενεργειών άλλων φαρμάκων, που πιθανόν λαμβάνει το άτομο
• Αλλαγή οδοντόκρεμας και διακοπή χρήσης στοματοπλυμάτων, τσίχλας, καπνού, αναψυκτικών, χυμών φρούτων και καφέδων για 2 εβδομάδες.

Αν όλα τα παραπάνω δεν δώσουν το αναμενόμενο αποτέλεσμα τότε πρέπει να διερευνηθεί η ύπαρξη διαβήτη, θυρεοειδικών διαταραχών, συνδρόμου Sjogren, έλλειψη βιταμινών, μεταλλικών ιόντων και τροφικών αλλεργιών.