Τα τελευταία χρόνια η ιατρική του χορού έχει διαχωριστεί από την παραδοσιακή αθλητιατρική . Δεδομένου ότι οι τραυματισμοί χορού αξιολογούνται και μελετώνται από πολλές διαφορετικές ιατρικές σκοπιές, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη για ειδικούς ιατρούς.
Η γνώση για τους τραυματισμούς των χορευτών και η ανάγκη τους για τη σωστή θεραπεία και αποκατάσταση έχει γίνει αποδεκτή από τις κοινότητες χορού.
Η έγκαιρη αξιολόγηση και θεραπεία μπορεί να διευκολύνει μακροπρόθεσμα τους χορευτές και να μειώσει τον κίνδυνο πρόκλησης ζημιών ή της σταδιοδρομίας ενός χορευτή λόγω κάποιου σοβαρού τραυματισμού. Η πρώιμη παρέμβαση και θεραπεία μπορεί να εξοικονομήσει χρήματα, χρόνο και να μειώσει τις πιθανότητες για μακροπρόθεσμη αποχή απο τον χορό.
Οι χορευτές , όπως οι επαγγελματίες αθλητές , λειτουργούν σε ένα πολύ ανταγωνιστικό περιβάλλον.Όταν υποφέρουν από τραυματισμούς, μπορούν να αναζητήσουν ιατρική περίθαλψη εκτός του ιατρικού προσωπικού της ομάδας στην οποία ανήκουν προκειμένου να αποκρύψουν τον τραυματισμό. Γνωρίζουν ότι η σύμβασή τους μπορούν να ελεγχθεί καθώς και το ιστορικό τραυματισμών τους και μπορεί τελικά απολυθούν. Είναι κατανοητό γιατί συμβαίνει αυτό, καθώς η μέση ηλικία για ένα χορευτή για να αποσυρθεί μπορεί να είναι στα μέσα έως τα τέλη της τρίτης δεκαετίας της ζωής τους , η οποία είναι παρόμοια με τη μέση ηλικία συνταξιοδότησης των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών.
Ποια όμως είναι τα αίτια των τραυματισμών;
Υπάρχουν δύο τύποι μηχανισμών τραυματισμού: κατάχρηση και τραυματική.
Οι τραυματισμοί συνήθως εμπίπτουν στην κατηγορία της κατάχρησης.
Με δεδομένες τις πολλές επαναλαμβανόμενες κινήσεις στο χορό , υπάρχει μια υψηλότερη συχνότητα των τραυματισμών κατάχρησης, οι οποίοι συνήθως εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του μαθήματος ή στις πρόβες και όχι κατά την χορευτική "παράσταση".
Περίπου το 50% των τραυματισμών χορού λόγω κατάχρησης είναι στο πόδι και τον αστράγαλο. Οι τραυματισμοί του κάτω άκρου αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του συνόλου των τραυματισμών χορού. Οι περισσότεροι τραυματισμοί αυξάνονται εποχιακά καθώς τα χρονοδιαγράμματα των προβών και παραστάσεων γίνονται πιο εντατικά.
Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην τραυματισμούς κατάχρησης περιλαμβάνουν :
-> Ηλικία.
Συχνά οι μαθητές χορού ξεκινούν σε πολύ μικρή ηλικία και μπορεί να μην έχουν τη δυνατότητα να εκτελέσουν νευρολογικά, δομικά και/ή συναισθηματικά μια χορογραφία ή κίνηση .
-> Διατροφική κατάσταση.
Δυστυχώς, όπως και με άλλα αθλήματα, η αισθητική είναι πολύ σημαντική και αναμένεται απο τους χορευτές να έχουν ένα συγκεκριμένο σωματότυπο.
Νέοι χορευτές μπορεί να έχουν την τάση να περιορίζουν το φαγητό τους , είτε με περικοπή θερμίδων είτε με υπερβολική άσκηση(η οποία πιθανό να οδηγήσει σε αποτυχία τις επιδόσεις ,τραυματισμούς και πιθανότατα σε άλλα αναπτυξιακά , ψυχικά και συναισθηματικά προβλήματα).
->Η δύναμη και τα θέματα της ευελιξίας .
Καθώς ο χορευτής ωριμάζει , το ίδιο συμβαίνει και με την τεχνική δυσκολία του χορού.
Όταν δεν έχει αναπτυχθεί η ευελιξία και η δύναμη σε ένα χορευτή, είναι πολύ πιθανό να προκύψει κάποιο πρόβλημα.
Παραδείγματος χάρη το να φορέσει ένας χορευτής πουέντ χωρίς να έχει αναπτύξει την κατάλληλη δύναμη μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμούς .
Μια εκγύμναση όπως το pilates μπορεί να βοηθήσει τον χορευτή να βελτιώσει αυτό τον τομέα σχετικά γρήγορα.
-> Βιομηχανικές ανισορροπίες.
To turnout είναι ιδιαίτερα σημαντικό στους χορευτές μπαλέτου.
Θα πρέπει να προέρχεται από το ισχίο και όχι από το πόδι ή το γόνατο.
Όταν υφίστανται λάθος κινήσεις turnout για μεγάλο χρονικό διάστημα τότε ο χορευτής που τις κάνει θα έχει προβλήματα. Οι μαλακοί ιστοί των αρθρώσεων του γόνατος, ισχίου, αστραγάλου και του ποδιού μπορεί να επηρεαστούν.
Η σκολίωση μπορεί επίσης να είναι επιζήμια για έναν χορευτή , καθώς αυτό μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία, την αισθητική και να προκαλέσει τραυματισμό στην πλάτη.
-> Παπούτσια.
Η σωστή εφαρμογή του χορευτικού παπουτσιού είναι πολύ σημαντική.
Όσον αφορά το μπαλέτο, οι πουέντ (που έχουν διάρκεια ζωής 10-12 ώρες χορού) θα πρέπει να αξιολογούνται και να τοποθετούνται αρχικά από έναν επαγγελματία.
-> Δάπεδα.
Τα δάπεδα μπορεί να είναι η πιο λεπτή αιτιολογία των τραυματισμών κατάχρησης.
Ένα σκληρό πάτωμα μπορεί να προδιαθέτει τον χορευτή να αυξήσει την ένταση μέσω του κάτω άκρου.
Είναι σημαντικό το δάπεδο να είναι καλής ποιότητας, με ελαστικότητα, να απορροφά τους κραδασμούς και την επιφανειάκη τριβή. Πολλές εταιρείες δαπέδου χρησιμοποιούν τεχνικές και προϊόντα που επιτυγχάνουν αυτές τις ιδιότητες.
-> Το πρόγραμμα των μαθημάτων.
Δεν είναι ασυνήθιστο για τους χορευτές να κάνουν μαθήματα από πέντε ή έξι ημέρες την εβδομάδα και για τρεις έως πέντε ώρες κάθε φορά. Αυτό το είδος του προγράμματος ενδέχεται να παραβιάζει σωστές διατροφικές συνήθειες και μπορεί να δημιουργήσει στην κούραση και ακόμη και σε επαγγελματική εξουθένωση. Μπορεί να είναι καλύτερο να υπάρχουν κενά μεταξύ των μαθημάτων, ώστε ο οργανισμός να μπορεί να ανακτήσει δυνάμεις.
-> Τραύματα που δεν έχουν επουλωθεί.
Τυπικά , η επούλωση των τραυμάτων απαιτεί χρόνο , διεξοδική αξιολόγηση και ιατρική περίθαλψη.
Αν ο χορευτής επιστρέψει πολύ σύντομα μετά από έναν τραυματισμό προκειμένου να ολοκληρώσει μια κίνηση θα χρησιμοποιήσει άλλους μύες και αρθρώσεις, με πιθανό αποτέλεσμα να οδηγήσει σε επιπλέον τραυματισμό.
Αξιολόγηση των διαθέσιμων επιλογών θεραπείας
Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά πάντα με την πρόληψη.Η χειρουργική επέμβαση δεν είναι η πρώτη επιλογή για τους περισσότερους χορευτές.
Όταν ένας χορευτής είναι τραυματίας , η έγκαιρη ιατρική παρέμβαση μπορεί εύκολα να μειώσει το χρόνο αποκατάστασης.
Η θεραπεία θα πρέπει πάντα να είναι ταχεία , με έμφαση στην επιθετική συντηρητική θεραπεία.
Έχουν αναπτυχθεί διάφορα τεστ για τον εντοπισμό ασθενειών από την ανάσα.
Τι μας αποκαλύπτει η ανάσα σας:
1. Άσθμα : τα επίπεδα μονοξειδίου του αζώτου αυξάνονται όταν υπάρχει φλεγμονή στους αεραγωγούς.
2. Έλκος στομάχου : Τα βακτήρια του εντέρου με ένα χημικό ιχνηθέτη εκπέμπουν ισότοπο άνθρακα στην αναπνοή.
3. Καρκίνος του πνεύμονα: Οι όγκοι έχουν δεκάδες μοναδικές πτητικές οργανικές ενώσεις, ενώ οι αισθητικές συστοιχίες εντοπίζουν τα αποκαλυπτικά μοτίβα.
4. Διαβήτης: -αυξημένη ακετόνη στην αναπνοή δείχνει κέτωση.
5. Νεφρική νόσος: Μια ηλεκτρονική μύτη μπορεί να ανιχνεύσει οσμή αμμωνίας σε περίπτωση νεφρικής ανεπάρκειας.
6. Ήπαρ: Παρατηρείται αλλαγή στα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα, όταν το ήπαρ δεν μπορεί να μεταβολίσει ένα ιχνηθέτη.
7. Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου: Παρατηρούνται αυξημένα επίπεδα υδρογόνου.
8. Δυσαπορρόφηση της λακτόζης: Η λακτόζη που δεν έχει απορροφηθεί στο παχύ έντερο ζυμώνεται από τα βακτήρια, αυξάνοντας τα επίπεδα υδρογόνου στην αναπνοή.
9. Απόρριψη μοσχεύματος καρδιάς: Το οξειδωτικό στρες παράγει αλκάνια στην αναπνοή.
E-Dentistry
Η απασβεστίωση δοντιών είναι μια διαδικασία με την οποία τα δόντια χάνουν ασβέστιο. Γενικά, θεωρείται ότι αποτελεί πρώιμο στάδιο της τερηδόνας των δοντιών, και συνήθως προκαλεί την εμφάνιση λευκών κηλίδων στα δόντια.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά,
Καλέστε μας τώρα 2310 918440
Επισκεφθείτε μας στο facebook:
http://www.facebook.com/odontiatreio
Ακολουθήστε μας στο Twitter: https://twitter.com/e_Toothfairy
E-Dentistry
Δόντια που δεν βουρτσίζονται έχουν γύρω τους σωματίδια των τροφίμων που προωθούν τα βακτήρια και προκαλούν δυσάρεστη αναπνοή.
Επίμονη κακή αναπνοή ή άσχημη γεύση στο στόμα σας μπορεί να οφείλεται σε ξηροστομία, συνεχή αναπνοή από το στόμα, κάποια ασθένεια των ούλων ή ακόμα και διαβήτη.
Η καταπολέμηση της δυσάρεστης αναπνοής ξεκινά με το βούρτσισμα των δοντιών και της γλώσσας σας, κατανάλωση άφθονου νερού και αποφυγή κατανάλωσης τροφίμων που εντείνουν το πρόβλημα.
Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας εάν η δυσάρεστη αναπνοή επιμένει.
E-Dentistry
Την 25η Μαρτίου ο ελληνικός λαός έχει διπλό λόγο να γιορτάζει. Άγγελος Κυρίου έφερε στη Θεοτόκο το χαρμόσυνο μήνυμα ότι θα φέρει στον κόσμο τον Υιό του Θεού, ενώ οι επί πολλά έτη σκλαβωμένοι στους Τούρκους Έλληνες, κήρυξαν την επανάσταση ενάντια στον τούρκικο ζυγό.
Η ιστορία του μπακαλιάρου που αποτελεί το κύριο σημερινό έδεσμα ξεκινάει με την εποχή των Βίκινγκς, όπου πρωτοεμφανίστηκε σαν εμπορικό προϊόν περί το 800 μ.Χ. Το πάστωμα του μπακαλιάρου ξεκίνησε από τους Βάσκους ενώ στην Ελλάδα εμφανίζεται το 15ο αιώνα.
Ο παστός (υγρανάλατος ή αλίπαστος) μπακαλιάρος είναι το «ψάρι του βουνού», ενώ αποτελεί μια φθηνή και εύκολη λύση ιδιαίτερα στις μέρες που διανύουμε. Δεν είναι ο ίδιος με τον κοινό μπακαλιάρο της Μεσογείου. Τον βρίσκουμε στον Ατλαντικό Ωκεανό και στις Βόρειες Θάλασσες, στον Ειρηνικό, στη Δυτική και Νότια Αφρική αλλά και στην Αργεντινή. Αναφέρεται ως "καλλαρίας" ή γάδος (του γένους Gadus). Δεν είναι μόνο εύγευστος και φθηνός αλλά διευκολύνει το σύγχρονο νοικοκυριό μια και μαγειρεύεται ποικιλοτρόπως. Μαγειρεμένος θεωρείται εκλεκτό φαγητό τόσο στα διάφορα gourmet εστιατόρια στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες όπως στη Μεγάλη Βρετανία μια και το εκλεκτό έδεσμα της είναι ο τηγανητός μπακαλιάρος με κουρκούτι συνοδευμένος με πατάτες τηγανητές.
Δεν έχει βαρύ άρωμα, περιέχει λίγα λιπαρά και είναι πλούσιος σε πρωτεΐνες. Μας δίνει το γνωστό μουρουνέλαιο που αποτελεί τη βασική πηγή για τις βιταμίνες A, D, K ενώ δεν ξεχνάμε τα πολύτιμα ω-3 λιπαρά οξέα (EPA και DHA) που αποτελούν ιδιαίτερη τροφή για την εγκεφαλική και τη νευρική λειτουργία. Το μουρουνέλαιο αποτελεί άριστο αντί-οξειδωτικό, ενισχύει την όραση λόγω βιταμίνης Α και την υγεία των οστών και των δοντιών λόγω της βιταμίνης D. Η βιταμίνη K συμμετέχει στην πήξη του αίματος, διευκολύνει την απορρόφηση διαφόρων μετάλλων, ενώ βελτιώνει την ελαστικότητα των αγγείων και τη λειτουργικότητα των διαφόρων μυών.
Τα ω-3 είναι πρόδρομες ουσίες των προσταγλαδινών και απαραίτητα συμμετέχοντα συστατικά στην ομαλή ανάπτυξη και λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος. Έρευνες τονίζουν την αντιθρομβωτική τους ιδιότητα και τη συμβολή τους στη μείωση των τριγλυκεριδίων του αίματος.
Ο «τηγανητός» όπως συνηθίζεται μπακαλιάρος όμως δεν κυκλοφορεί μόνος του στο τραπέζι μας σήμερα. Η πατάτα έχει επίσης την τιμητική της. Βέβαια με την παρέα του σκόρδου και με τη μορφή σαλάτας.
Η ιστορία της πατάτας ξεκινάει τον 16ο αιώνα όταν για πρώτη φορά ήρθαν από τη Νότιο Αμερική, ενώ χρειάστηκαν ακόμα 150 χρόνια μέχρι να διαδοθεί στην Ευρώπη. Βραστές ή ψητές έχουν ουσιαστικά ελάχιστο λίπος. Το βασικό συστατικό τους είναι οι υδατάνθρακες με τη μορφή αμύλου. Περιέχουν μια μικρή ποσότητα πρωτεΐνης η οποία ισοδυναμεί με περίπου 3 γραμμάρια ανά μία μέτρια μερίδα 180 γραμμαρίων βραστής πατάτας. Είναι πλούσια σε αμινοξέα όπως η λυσίνη και η τρυπτοφάνη και, όταν συνδυάζεται με πρωτεϊνούχα τρόφιμα μπορεί να δώσει ένα τρόφιμο με πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας. Αποτελεί πηγή φυτικών ινών, οι οποίες συμβάλλουν στο αίσθημα κορεσμού και βοηθούν την σωστή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος. Μία μερίδα 180 γραμμαρίων βραστής πατάτας παρέχει περίπου 3 γρ. ινών. Μια μικρή ποσότητα του αμύλου της πατάτας δρα στο σώμα με παρόμοιο τρόπο με αυτόν των φυτικών ινών και πιθανόν βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου, των επιπέδων λιπιδίων στο αίμα αλλά και στον κορεσμό. Άρα μπορεί να καταναλωθεί με μέτρο και από τους σάκχαρο-διαβητικούς. Είναι καλή πηγή βιταμίνης C. Μία μέτρια βραστή πατάτα (180 γρ.) περιέχει περίπου 10 mg βιταμίνης C, ενώ μερικά είδη πατάτας όπως οι γλυκοπατάτες, περιέχουν σημαντικές ποσότητες και άλλων αντιοξειδωτικών ουσιών, όπως τα καροτένια και τα φλαβονοειδή. Επιπλέον μια μέτρια μερίδα βραστής πατάτας (180 γρ.) περιέχει περισσότερο από το 1/6 των ημερήσιων απαιτήσεων για έναν ενήλικα σε βιταμίνη B1, B6 και φυλλικό οξύ.
Οι πατάτες αποτελούν σημαντική πηγή καλίου, ενώ περιέχουν μικρές ποσότητες μαγνησίου και σιδήρου. Η φύση τους δεν τις έχει προικίσει με νάτριο. Ο συνδυασμός λοιπόν του υψηλού κάλιο με μια χαμηλή σε νάτριο περιεκτικότητα καθιστά τις πατάτες ακίνδυνες για όσους προσπαθούν να διαχειριστούν την αρτηριακή τους πίεση.
Περισσότερη προσοχή στην παρασκευή της πατατοσαλάτας θα πρέπει να δοθεί στο κομμάτι του βρασμού τους μια και οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες και τα ανόργανα στοιχεία που περιέχουν, όπως οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, η βιταμίνη C και το κάλιο, διαρρέουν από τις πατάτες στο νερό κατά τον βρασμό. Η λύση είναι να μην ξεφλουδιστούν πριν το βράσιμο. Έτσι μειώνεται σημαντικά η απώλεια θρεπτικών συστατικών. Τέλος για όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την γλουτένη, οι πατάτες είναι ελεύθερες αυτής οπότε μπορούν να καταναλωθούν από αυτούς χωρίς κανένα κόστος στην υγεία τους.
Όσο για το σκόρδο...τι και αν σας χαρίζει λιγάκι από την άσχημη μυρωδιά του.... Τα οφέλη της ύπαρξης του είναι πολλά.Μπορεί να σας βοηθήσει λόγω της αντιβιοτικής και καθαριστικής του δράσης στην ακμή, να ρίξει την πίεση σας, να βοηθήσει την κυκλοφορία του αίματος, να ελέγξει αποτελεσματικά τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια σας, να υποβοηθήσει το σακχαρώδη διαβήτη, να αποτοξινώσει το συκώτι σας, να ενισχύσει το νευρικό σύστημα αλλά και την αντίσταση του οργανισμού κατά των βακτηριδίων και των μυκήτων.
Τι λέτε λοιπόν; Επιμένετε πως το γεύμα μας σήμερα είναι επικίνδυνο και αυτό μόνο και για τον τηγανητό μπακαλιάρο;... Δεν υπάρχουν απαγορευμένα φαγητά. Υπάρχουν απαγορευμένες ποσότητες.
Πηγή:diatrofi.gr
.jpg)
