Ο καθαρισμός των δοντιών από τον Οδοντίατρο

Ο καθαρισμός των δοντιών -ή αποτρύγωση- είναι μια απλή θεραπεία ,κατά την οποία αφαιρείται η τρυγία (πέτρα), η οδοντική μικροβιακή πλάκα καθώς και οι επιφανειακές χρωστικές από όλες τις επιφάνειες των δοντιών.

Η οδοντική πέτρα σχηματίζεται από την εναπόθεση αλάτων του σάλιου επάνω σε υπολείμματα τροφών(οδοντική πλάκα).Μετά την κατανάλωση τροφής ,επάνω στις επιφάνειες των δοντιών σχηματίζεται μια μαλακή άμορφη μάζα που ονομάζεται οδοντική μικροβιακή πλάκα.
Η οδοντική πλάκα έχει μαλακή σύσταση και μπορεί εύκολα να αφαιρεθεί με σωστό και τακτικό βούρτσισμα.
Σε περίπτωση που δεν αφαιρεθεί, αυξάνεται σε ποσότητα, σκληραίνει, γίνεται πιο πυκνή. Τελικά σχηματίζεται η τρυγία (οδοντική πέτρα).
Η τρυγία συνήθως βρίσκεται ανάμεσα στα δόντια και στην συμβολή δοντιών και ούλων. Εντοπίζεται κυρίως γλωσσικά στα κάτω πρόσθια δόντια και στους άνω γομφίους (στα σημεία όπου εκβάλλουν οι σιελογόνοι αδένες).
Η τρυγία δεν μπορεί να αφαιρεθεί με μια οδοντόβουρτσα καθώς είναι ιδιαίτερα σκληρή.
Ο Οδοντίατρος μπορεί να την απομακρύνει με τα κατάλληλα εργαλεία καθαρισμού(κοχλιάρια, συσκευή υπερήχων, συσκευή αεραποτριβής).
Η παρουσία της τρυγίας συχνά περνά απαρατήρητη.

'Οσο παραμένει πάνω στα δόντια, μετά από ένα χρονικό διάστημα (μηνών)δημιουργεί ουλίτιδα και στη συνέχεια περιοδοντίτιδα.

Για να εμποδίσετε τη συσσώρευση της οδοντικής πλάκας και θα πρέπει να

• Βουρτσίζετε τα δόντια σας σχολαστικά, τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα για να απομακρύνετε την πλάκα από όλες τις επιφάνειές τους.

• Χρησιμοποιείτε νήμα κάθε μέρα για να απομακρύνετε την πλάκα απο τα μεσοδόντια διαστήματα.

Ο καθαρισμός των δοντιών(αποτρύγωση) διενεργείται με 3 τρόπους :
· Με τη χρήση εργαλείων χειρός που ονομάζονται ξέστρα
· Με τη χρήση υπερήχων
· Με συνδυασμό των ανωτέρω

Το ενδεχόμενο πόνου κατά την διάρκεια του καθαρισμού θα πρέπει να αποκλειστεί καθώς ο οδοντίατρος χρησιμοποιεί τοπικό αναισθητικό τζέλ με άμεσο αποτέλεσμα και ιδιαίτερα ευχάριστη γεύση.
Η συνεδρία διαρκεί περίπου 30 λεπτά, αν και ο γιατρός μπορεί να κρίνει πως είναι ορθότερο να ολοκληρωθεί σε δύο συνεδρίες.

Συχνά κατά τη διάρκεια του καθαρισμού τα ούλα αιμορραγούν ελαφρώς, ειδικά όταν ο ασθενής πάσχει από ουλίτιδα. Η αιμορραγία αυτή είναι κάτι το φυσιολογικό που δεν θα πρέπει να ανησυχήσει τον ασθενή.
Κατόπιν ο οδοντίατρος θα προχωρήσει σε στίλβωση(γυάλισμα) των δοντιών χρησιμοποιώντας ειδικές πάστες, οι οποίες βοηθούν στην αφαίρεση επιφανειακών χρωστικών των δοντιών.

Τέλος ο οδοντίατρος θα δώσει πληροφορίες στον ασθενή για την σωστή στοματική υγιεινή.Συνίσταται ο ετήσιος καθαρισμός και σε ορισμένες περιπτώσεις,κάθε 6 μήνες.

Λάμπα φωτοπολυμερισμού

H λάμπα φωτοπολυμερισμού είναι ένα κομμάτι του οδοντιατρικού εξοπλισμού που χρησιμοποιείται για τον πολυμερισμό των οδοντιατρικών ρητινών(λευκό υλικό σφραγισμάτων). Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε διαφορετικά οδοντιατρικά υλικά τα οποία πολυμερίζονται απο φώς.
Το φως που χρησιμοποιείται πέφτει κάτω από το ορατό μπλε φάσμα του φωτός.
Υπάρχουν τέσσερις βασικοί τύποι : αλογόνου ,LED, πλάσματος(PAC), και λέιζερ.Οι δύο κύριες για μια οδοντιατρική θεραπεία είναι η αλογόνου είναι και η LED.

Η ανάπτυξη του φωτοπολυμερισμού έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό την οδοντιατρική.Πριν από την εφαρμογή του φωτοπολιμερισμού στην οδοντιατρική πρακτική, έπρεπε να χρησιμοποιηθούν διαφορετικά υλικά προκειμένου να έχουμε ενα σύνθετο υλικό.Το υλικό αυτό ήταν αυτο-πολυμεριζόμενο υλικό ρητίνης,το οποίο θα έπρεπε να αναμιχθεί χωριστά.(βάση+καταλύτης)
Μετά την ανάμιξη του υλικού,τοποθετούνταν γρήγορα στην ήδη παρασκευασμένη κοιλότητα του δοντιού και “έπηζε” πλήρως μετά από 30 - 60 δευτερόλεπτα.Αυτό παρουσιάζε αρκετά ζητήματα στον οδοντίατρο.
Το βασικότερο είναι ότι ο οδοντίατρος δεν έχει τον έλεγχο της ταχύτητας πήξης το υλικού καθώς μόλις αναμιχθεί η βάση με τον καταλύτη, η διαδικασία ωρίμανσης ξεκινα.Εάν το υλικό δεν έχει τοποθετηθεί σωστά, τότε θα πρέπει να ανασκαφεί και η διαδικασία να αρχίσει ξανά.
Επίσης δεν δίνεται η δυνατότητα σωστής διαρμόρφωσης του υλικού, λόγω και πάλι του γρήγορου χρόνου πήξης του.
Τα σύγχρονα υλικά δεν αναμειγνύονται ,αλλά διανέμονται απευθείας. Οι συνθετικές ρητίνες σκληραίνουν με τη βοήθεια της λάμπας φωτοπολυμερισμού.
Αυτό έχει αρκετά πλεονεκτήματα για τους οδοντιάτρους.Ο χρονικός περιορισμός έχει πλέον αρθεί και ο οδοντίατρος μπορεί να διαβεβαιώσει τώρα ότι το υλικό έχει τοποθετηθεί σωστά. Υπάρχει χρόνος για να διαμορφώσει το υλικό σωστά ώστε αφενός να μην χρειαστεί επανάληψη της διαδικασίας και αφετέρου να μην χρειαστούν πολλές διορθώσεις.

Καθημερινές κακές συνήθειες που βλάπτουν τα δόντια.

Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το στόμα για πολλά άλλα πράγματα εκτός από το φαγητό, που όμως μπορεί να είναι επιβλαβή για τη στοματική υγιεινή.

Τι θα πρέπει να αποφύγουμε:

1.Τη χρησιμοποίηση των δοντιών σαν εργαλεία:

Πολλοί χρησιμοποιούν τα δόντια τους για να κόψουν κλωστές, για να ξεκολλήσουν μια πλαστική ταινία ή να κόψουν την ετικέτα ενός ρούχου, ακόμη και να ανοίξουν μπουκάλια. Φροντίστε να χρησιμοποιείτε τα κατάλληλα εργαλεία για κάθε δουλειά και όχι τα δόντια σας

2. Το μάσημα πάγου:

Μερικοί άνθρωποι έχουν τη συνήθεια να δαγκώνουν παγάκια ή πάγο, ιδιαίτερα εκείνα που απομένουν στο τέλος ενός ποτού. Η σκληρότητα όμως και η θερμοκρασία του πάγου, βλάπτουν τα δόντια και μπορεί να τα κάνουν να σπάσουν, να ξεφλουδίσουν ή να ραγίσουν. Θα πρέπει να αφήνουμε τον πάγο να λιώνει στο στόμα σαν καραμέλα και να μην τον δαγκώνουμε.

3. Το μάσημα σκληρών αντικειμένων:

Πολλοί μασάνε ή δαγκώνουν αντικείμενα όμως μολύβια, στυλό κ.τ.λ. Αυτή η κακή συνήθεια μπορεί να τα σπάσει ή να τα τραυματίσει.

4.Το ξινό μπορεί να είναι εξίσου κακό με το γλυκό

Ολα τα όξινα τρόφιμα προκαλούν διάβρωση της αδαμαντίνης και μείωση της οδοντικής επιφάνειας.
Τα παιδικά δόντια είναι ακόμα πιο ευάλωτα, καθώς είναι πιο μαλακά και ευαίσθητα στα οξέα.
Αν πρόκειται λοιπόν να καταναλώσετε όξινα τρόφιμα, κάντε το κατά τη διάρκεια ενός γεύματος, οπότε και θα μειωθούν τα αποτελέσματα από τις υπόλοιπες τροφές.

Αν γίνεται σε τακτική βάση, το κιτρικό οξύ του λεμονιού μπορεί να διαβρώσει την εξωτερική επιφάνεια των δοντιών, καθιστώντας τα ευαίσθητα στο κρύο φαγητό και ποτό και επιρρεπή στο ξεφλούδισμα και το ράγισμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να πίνετε κανέναν χυμό εσπεριδοειδούς. Απλά, αποφύγετε να τον κρατάτε στο στόμα σας για παρατεταμένο χρονικό διάστημα.

5. Το πολύ δυνατό βούρτσισμα

Πολλοί πιστεύουν ότι με το να τρίβουν δυνατά τα δόντια τους κατά το βούρτσισμα, καθαρίζουν καλύτερα. Αυτό όμως είναι μύθος και πρέπει να αποφεύγεται. Το πολύ δυνατό και βίαιο βούρτσισμα, μπορεί να αφαιρέσει το σμάλτο των δοντιών και να οδηγήσει σε υποχώρηση των ούλων και αυξημένη ευαισθησία των δοντιών .
Επιλέξτε μια μαλακή βούρτσα και κάντε απαλές κυκλικές κινήσεις για καλύτερα αποτελέσματα.

6.Λευκό κρασί

Πολλοί προτιμούν το λευκό κρασί από το κόκκινο, καθώς το τελευταίο αφήνει λεκέδες στα δόντια. Στην πραγματικότητα όμως το λευκό κρασί μπορεί να προκαλέσει περισσότερα μόνιμα προβλήματα, λόγω της υψηλής του οξύτητας που φθείρει το σμάλτο των δοντιών, τους δίνει ένα κιτρινισμένο χρώμα και τα κάνει ευάλωτα σε λεκέδες. Για να τα προστατέψετε, ξεπλύνετε το στόμα σας με νερό αφού πιείτε το κρασί και φάτε λίγο τυρί για να εξισορροπήσετε την οξύτητα του κρασιού.

7.Υπερβολική κατανάλωση αναψυκτικών

Η υπερβολική κατανάλωση ανθρακούχων αναψυκτικών είναι μια από τις πιο σημαντικές αιτίες φθοράς των δοντιών. Εκτός από τη ζάχαρη που βλάπτει τα δόντια, τα οξέα που περιέχουν, συμβάλλουν στη δημιουργία κοιλοτήτων.

8. Το νυχτερινό «τσιμπολόγημα» βλάπτει τα δόντια

Όσοι σηκώνονται από τον ύπνο τους τη νύχτα με προορισμό το ψυγείο προκειμένου να «τσιμπήσουν» κάτι, κινδυνεύουν να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά στα δόντια τους, σύμφωνα με μελέτη Δανών επιστημόνων οι οποίοι αποδίδουν τη ζημιά στα δόντια στις αλλαγές στη ροή του σάλιου, το οποίο τείνει να ξηραίνεται τη νύχτα.

Η κατανάλωση τροφής τη νύχτα, όταν το στόμα είναι πιο ξερό λόγω των μεταβολών στο σάλιο, σημαίνει ότι περισσότερο φαγητό παραμένει στα δόντια και για πιο πολύ χρόνο, με συνέπεια να προκαλείται μεγαλύτερη ζημιά στα δόντια, ειδικά αν τα νυχτερινά φαγητά έχουν ζάχαρη ή οξέα.

9.Τα υποκατάστατα ζάχαρης σε αναψυκτικά και τσίχλες βλάπτουν τα δόντια

Τα προϊόντα (που διαφημίζονται ως πιο υγιής εναλλακτική λύση, σε σχέση μετα προϊόντα με ζάχαρη) συχνά περιέχουν οξειδωτικά πρόσθετα,τα οποία μπορεί να διαβρώσουν την αδαμαντίνη των δοντιών. Οι ερευνητές κάνουν λόγο για «κρυφό κίνδυνο» που ελλοχεύει σε διάφορα προϊόντα χωρίς ζάχαρη, ενώ επισημαίνουν ότι κακώς οι καταναλωτές έχουν τυφλή εμπιστοσύνη σε τέτοια προϊόντα.

O θηλασμός του αντίχειρα

O θηλασμός του αντίχειρα είναι μία φυσιολογική συμπεριφορά για τα βρέφη και τα νήπια. Συνήθως σταματά στην ηλικία των 4-5 ετών περίπου. Δίνει στα βρέφη και τα νήπια την αίσθηση σιγουριάς και ασφάλειας και τα ανακουφίζει από τις ενοχλήσεις των ούλων, χωρίς να προκαλεί μόνιμα προβλήματα. Ωστόσο, αν συνεχιστεί μετά την ηλικία των 5 ετών, αυτό οφείλεται πιθανότατα σε άγχος, ενώ είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει ορθοδοντικά προβλήματα.
Σε περίπτωση που το παιδί σας θηλάζει τον αντίχειρά του:

• εξετάστε ποιοι είναι οι λόγοι που δημιουργούν άγχος στο παιδί και αντιμετωπίστε τους

• επιβραβεύστε το παιδί όταν δεν πιπιλάει το δάχτυλό του αλλά μην το τιμωρείτε όταν το κάνει

• βάλτε έναν επίδεσμο στο δάχτυλο ώστε να το αποτρέψετε από το πιπίλισμα (ιδίως τη νύχτα).Εναλλακτικά μπορείτε να ράψετε στα μανίκια της πιζάμας, μάλλινα "γαντάκια" ούτως ώστε αν η κίνηση του θηλασμού γίνεται ακούσια, να αναπτυχθεί το αντανακλαστικό της απομάκρυνσης του δαχτύλου απο το στόμα.

• ο οδοντίατρος μπορεί να σας συστήσει κάποιο προϊόν με πικρή γεύση για επάλειψη του αντίχειρα.

• Υπάρχουν περιπτώσεις που το παιδί αποκτά αυτή την έξη, ως αποτέλεσμα της αίσθησης της αδιαφορίας που εισπράττει.

• Εάν το παιδί σας πιπιλάει το δάχτυλό του αγνοήστε το -ΠΡΟΧΟΧΗ:απο την ηλικία των 3,θα είναι καλό να το βοηθήσετε να σταματήσει αυτή την συνήθεια κατά τη διάρκεια της ημέρας τουλάχιστον, δίνοντάς του δραστηριότητες που χρειάζεται να χρησιμοποιήσει και τα δύο χέρια. Συνήθως αυτή η συνήθεια σταματάει στην ηλικία των 6-8 ετών.

• O ορθοδοντικός βοηθά το παιδί στη διακοπή της συνήθειας, ακόμη και με την εφαρμογή ειδικά σχεδιασμένων μηχανημάτων στην περίπτωση που η διακοπή αποδεικνύεται πολύ δύσκολη.

Τι πρέπει να γνωρίζουμε για την τοπική αναισθησία

Μερικές φορές προκειμένου να γίνουν οδοντιατρικές εργασίες είναι απαραίτητη η χορήγηση τοπικής αναισθησίας. Στην άνω γνάθο γίνεται με εμπότιση, ενώ στην κάτω γνάθο γίνεται στελεχιαία αναισθητοποίηση του κάτω φατνιακού νεύρου.

Με την αναισθησία της κάτω γνάθου αναισθητοποιούνται:

1. Όλα τα κάτω δόντια και ούλα της αντίστοιχης πλευράς

2. Τα μάγουλα στην περιοχή των γομφίων

3. Η μισή γλώσσα

4. Το μισό αντίστοιχο κάτω χείλος

Με την αναισθησία της άνω γνάθου αναισθητοποιούνται:

1. Τα αντίστοιχα μπροστινά άνω δόντια

2. Το αντίστοιχο μέρος του πάνω χείλους

3. Πιθανόν λίγο η μύτη.

Το μούδιασμα αυτό διαρκεί συνήθως 2-3 ώρες. Όταν ο ασθενής αποχωρήσει από το οδοντιατρείο δεν αισθάνεται τις παραπάνω αναισθητοποιημένες περιοχές του στόματος με αποτέλεσμα να τείνει:

1. Να δαγκώνει τα χείλη ή τα μάγουλα (εσωτερικά)

2. Να δαγκώνει τη γλώσσα του

Έτσι υπάρχει η πιθανότητα να αυτοτραυματιστεί σε σημαντικό βαθμό. Για να μην συμβεί αυτό επιβάλλεται αν πρόκειται για παιδί να έχει δαγκωμένο στο στόμα του ένα κομμάτι βαμβάκι, το οποίο τοποθετείται στην αναισθητοποιημένη πλευρά μεταξύ δοντιών και χειλιων έτσι ώστε να εξέχει λίγο από το στόμα. Το βαμβάκι αυτό πρέπει να παραμείνει στην περιοχή και να αλλάζεται όποτε χρειάζεται μέχρι να σας πεί το παιδί ότι ξεμούδιασε ή μέχρι να συμπληρωθούν 2,5 ώρες περίπου από τη στιγμή που έγινε η αναισθησία .

Κάθε σας επίσκεψη στο Οδοντιατρείο έχει σκοπό την αποκατάσταση της υγείας σας και όχι τη δημιουργία νέων προβλημάτων. Δώστε λοιπόν ιδιαίτερη προσοχή και παρακολούθηση για τις επόμενες 2-3 ώρες.

Ερώτηση ασθενή : Ουλίτιδα και όψεις

Γιατρε καλησπερα και συγχαρητηρια.

Πηγα προσφατα σε εναν οδοντιατρο για να μου κανει οψεις,επειδη εχω αραια δοντια επανω και δε μου αρεσουν.Μου ειπε ομως πως εχω ουλιτιδα,γιατι ματωνουν τα ουλα μου, και πως πρεπει πρωτα να κανω μια θεραπεια για αυτο και μετα να κανω τις οψεις.
Αυτο γιατι πρεπει να γινει;Δε μπορει να μου κανει τις οψεις και μετα καποια στιγμη την θεραπια;


Απάντηση

Κατ αρχήν θα πρέπει να έχετε υπ' όψην οτι για οποιαδήποτε αισθητική αποκατάσταση, απαραίτητη προυπόθεση είναι η υγεία των περιοδοντικών ιστών και των ούλων.
Εφόσον έχετε ουλίτιδα η συγκόλληση των όψεων θα είναι προβληματική και τα επικαλυπτικά υλικά στις περισσότερες των περιπτώσεων -αν όχι σε όλες- αποτυγχάνουν αμέσως μετά την τοποθέτησή τους ή και λίγες μέρες αργότερα.

Στην περίπτωση που επιμένετε να τοποθετηθούν οι όψεις και να ακολουθήσει η θεραπεία των ούλων κάποια στιγμή αργότερα, το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα και πάλι θα είναι μη αποδεκτό καθώς το όριο των όψεων θα είναι πιο χαμηλό όταν τα ούλα ξεπρηστούν.
Σε αυτές τις περιπτώσεις επαναλαμβάνεται εκ νέου η αισθητική θεραπεία κάτι το οποίο είναι επιπλέον ταλαιπωρία για τον ασθενή, απώλεια χρόνου και χρημάτων.

Οδοντική δυσχρωμία

Με τον όρο "οδοντική δυσχρωμία" εννοούμε την αλλαγή του χρώματος της επιφάνειας ενός φυσικού δοντιού.

Τις δυσχρωμίες τις χωρίζουμε σε δυο μεγάλες κατηγορίες, τις ενδογενείς και τις εξωγενείς.

Η ενδογενής δυσχρωμία οφείλεται είτε σε διαταραχή της δομής ή του πάχους των οδοντικών ιστών είτε σε ενσωμάτωση χρωστικών τόσο πριν την ανατολή των δοντιών, όσο και μετά την ανατολή των δοντιών.

Η εξωγενής δυσχρωμία των δοντιών οφείλεται σε πολλούς παράγοντες όπως είναι η τερηδόνα, το κάπνισμα, λήψη φαρμάκων, υπέρμετρη χρήση στοματικών διαλυμάτων, οδοντιατρικά υλικά (π.χ. αμάλγαμα) μικροβιακή πλάκα-τρυγία, κακή στοματική υγιεινή κ.α.

Πιο αναλυτικά, τα αίτια για την αλλαγή του φυσικού χρώματος των δοντιών είναι :

• Συσσώρευση πλάκας και τρυγίας : είναι η συχνότερη αιτία για τη μεταβολή του χρώματος των δοντιών.Η έλλειψη βουρτσίσματος και χρήσης οδοντικού νήματος ή το ανεπαρκές βούρτσισμα συντελεί στην δημιουργία δυσχρωμιών καθώς τα υπολείμματα των τροφών όταν δεν απομακρύνονται επιτυχώς, δημιουργούν στα δόντια τη μικροβιακή πλάκα με αποτέλεσμα η δυσχρωμία των δοντιών να είναι εντονότερη.

• Κάπνισμα: Το κάπνισμα, ιδιαίτερα όταν ο καπνιστής καταναλώνει πολλά τσιγάρα ημερησίως, πίπα ή πούρα. Το ίδιο ισχύει και για την μάσηση φύλλων καπνού.

• Λήψη φαρμάκων: Για οδοντικές δυσχρωμίες ευθύνονται κυρίως αντιβιοτικά που περιέχουν τετρακυκλίνη ή δοξυκικλίνη ιδιαίτερα σε παιδιά ηλικίας κάτω των 7-8 ετών ή όταν τα λαμβάνει η μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού. Επίσης, όταν γίνεται χρήση για μεγάλα χρονικά διαστήματα αντιψυχωσικών ή αντισταμινικών φαρμάκων.

• Ασθένειες: Πολλές ασθένειες που επηρεάζουν την αδαμαντίνη (το σμάλτο,τη σκληρή επιφάνεια των δοντιών) και την οδοντίνη (βρίσκεται κάτω απο την αδαμαντίνη) μπορούν να οδηγήσουν σε αποχρωματισμό των δοντιών. Επιπλέον, οι θεραπείες για ορισμένες παθήσεις μπορούν να επηρεάσουν το χρώμα των δοντιών. Για παράδειγμα, η ακτινοβολία στην περιοχή του τραχήλου και η χημειοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει αποχρωματισμό των δοντιών.

• Κατανάλωση τροφών πλούσιων σε χρωστικές όπως:

• τσάι

• καφέ

• αναψυκτικά τύπου κόλα

• πατάτες

• φυσικοί χυμοί

• κόκκινο και λευκό κρασί

• καρυκεύματα, π.χ κάρρυ

• ορισμένα φρούτα και λαχανικά (κεράσια, βατόμουρα, παντζάρια κ.α)

• σόγια σως

• μπαλσάμικο ξύδι,κα

• Φθορίαση της αδαμαντίνης: Είναι η κατάσταση κατά την οποία παρουσιάζονται κηλίδες λευκού ή καστανού χρώματος στα δόντια του παιδιού, λόγω λήψης μεγάλων ποσοτήτων φθορίου στη διάρκεια διάπλασης των δοντιών.
  Η εξωτερική επιφάνεια του δοντιού γίνεται τραχιά και εύθρυπτη. Σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν μεμονωμένες λευκές κηλίδες, οι οποίες συχνά περνούν απαρατήρητες.
  Η φθορίαση μπορεί να συμβεί με την λήψη μεγαλύτερης ποσότητας φθορίου από την προτεινόμενη από τον οδοντίατρο, είτε στην περίπτωση που η ποσότητα φθορίου στο πόσιμο νερό είναι μεγάλη, είτε λόγω της συνήθειας ορισμένων παιδιών να καταπίνουν μεγάλες ποσότητες από φθοριούχες οδοντόκρεμες, λόγω της ωραίας γεύσης που έχουν.
  
  

• Ορμονικές διαταραχές: σακχαρώδης διαβήτης, εγκυμοσύνη κτλ

• Τραυματισμός: Σε περίπτωση τραυματισμού των δοντιών ενός παιδιού υπάρχει το ενδεχόμενο της διατάραξης του σχηματισμού της αδαμαντίνης.Σε έναν ενήλικα ένα δυνατό χτύπημα στα δόντια, μπορεί να δημιουργήσει προσωρινή αιμορραγία του νεύρου των δοντιών με αποτέλεσμα την μετέπειτα δυσχρωμία του.

• Συνεχής χρήση στοματικού διαλύματος που περιέχει χλωρεξιδίνη: η χρήση της χλωρεξιδίνης κρίνεται απαραίτητη από τους οδοντιάτρους για τη μείωση της φλεγμονής των ούλων, αλλά θα πρέπει κατά τη συγκεκριμένη περίοδο χρήσης οι ασθενείς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί με τη στοματική τους υγιεινή, έτσι ώστε να μην επέλθει μόνιμη δυσχρωμία.

• Γήρανση:Φυσιολογικά, με την πάροδο της ηλικίας, τα δόντια αποκτούν μια πιο κιτρινωπή απόχρωση,ιδιαίτερα μετά τα 35 – 40 που αλλάζει το χρώμα των δοντιών ως αποτέλεσμα των διατροφικών συνηθειών, μικροκαταγμάτων ή αποτριβών αυτών.

• Το D.N.A. Το χρώμα των δοντιών καθορίζεται κληρονομικά. Ετσι άλλοι άνθρωποι έχουν πιο κιτρινωπά και άλλοι πιο λευκά δόντια.

• Προοδευτική νέκρωση του πολφού :Τα απονευρωμένα δόντια ή δόντια στα οποία έχει επέλθει νέκρωση του νεύρου , καθίστανται δυσχρωμικά και συνήθως σκουρόχρωμα(καφεκίτρινα ή γκρί).

• Οδοντιατρικά υλικά. Ορισμένα από τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην οδοντιατρική, όπως τα αμαλγάματα,, μπορούν να προσδώσουν ενα γκριζόμαυρο χρώμα στα δόντια σας.

Πρόληψη δυσχρωμιών

Οι δυο άρρηκτα συνδεδεμένοι παράγοντες που βοηθούν στην διατήρηση του φυσικού χρώματος των δοντιών είναι το σάλιο και η καλή στοματική υγιεινή.
Το σάλιο συμβάλει στην απομάκρυνση των υπολειμμάτων των τροφών από τις οδοντικές επιφάνειες και εμποδίζει τον σχηματισμό της πλάκας.
Η καλή στοματική υγιεινή συμπληρώνει την δράση του σάλιου καθώς βοηθά στην απομάκρυνση των χρωστικών που προκαλούν οδοντικές δυσχρωμίες.

Κάνοντας μερικές απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής σας,μπορείτε να αποτρέψετε τον αποχρωματισμό των δοντιών σας.

Ετσι, αν είστε λάτρης του καφέ ,του τσαγιού και / ή καπνιστής, μπορείτε να περιορίσετε- αν οχι να διακόψετε- την κατανάλωση των συγκεκριμένων ροφημάτων ή το κάπνισμα. Όταν πίνετε αναψυκτικά, χρησιμοποιήστε καλαμάκι.Με την χρήση του, το αναψυκτικό δεν έρχετε σε άμεση επαφή με τα πρόσθια δόντια,όπως αν πίνατε απο ποτήρι.

Βελτιώστε την υγιεινή των δοντιών σας ( βούρτσισμα, στοματικό διάλυμα και οδοντικό νήμα) και εντάξτε έναν επαγγελματικό καθαρισμό απο τον οδοντίατρο σας κάθε 6 μήνες.

Αναφορικά με την φθορίαση, η καλύτερη πρόληψη για τα παιδιά που ζουν σε περιοχές με μεγάλη αναλογία φθορίου στο πόσιμο νερό, είναι η χορήγηση εμφιαλωμένου νερού μέχρι την ηλικία των 7-8 ετών. Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας και συζητήστε μαζί του για την ανάγκη ή όχι να χορηγηθούν συμπληρώματα φθορίου στο παιδί σας. Εκπαιδεύστε το παιδί σας να βουρτσίζει τα δόντια του με μια ποσότητα οδοντόπαστας σε μέγεθος μπιζελιού, η οποία είναι υπεραρκετή για ένα σωστό βούρτσισμα. Εξηγήστε του πως πρέπει να ξεπλένει την οδοντόκρεμα μετά το τέλος του βουρτσίσματος και όχι να την καταπίνει.

Αν τα δόντια σας φαίνεται να έχουν αποκτήσει ένα μη φυσιολογικό χρώμα χωρίς κάποια προφανή αιτιολογία και το χρώμα αυτό παραμένει παρά την εφαρμογή όλων τον κανόνων καλής στοματικής υγιεινής, τότε θα πρέπει να επισκεφθείτε τον οδοντίατρο σας.

Θεραπεία

Υπάρχουν οι εξής θεραπευτικές επιλογές, ανάλογα φυσικά με τα αίτια του αποχρωματισμούκαι την έκταση του προβλήματος

• Ο καθαρισμός των δοντιών από τον Οδοντίατρο :(αποτρύγωση) διενεργείται με 3 τρόπους :
  · Με τη χρήση εργαλείων χειρός που ονομάζονται ξέστρα
  · Με τη χρήση υπερήχων
  · Με συνδυασμό των ανωτέρω
  
  Το ενδεχόμενο πόνου κατά την διάρκεια του καθαρισμού θα πρέπει να αποκλειστεί καθώς ο οδοντίατρος χρησιμοποιεί τοπικό αναισθητικό τζέλ με άμεσο αποτέλεσμα και ιδιαίτερα ευχάριστη γεύση.
  Η συνεδρία διαρκεί περίπου 30 λεπτά, αν και ο γιατρός μπορεί να κρίνει πως είναι ορθότερο να ολοκληρωθεί σε δύο συνεδρίες.
  Συχνά κατά τη διάρκεια του καθαρισμού τα ούλα αιμορραγούν ελαφρώς, ειδικά όταν ο ασθενής πάσχει από ουλίτιδα. Η αιμορραγία αυτή είναι κάτι το φυσιολογικό που δεν θα πρέπει να ανησυχήσει τον ασθενή.
  Κατόπιν ο οδοντίατρος θα προχωρήσει σε στίλβωση(γυάλισμα) των δοντιών χρησιμοποιώντας ειδικές πάστες, οι οποίες βοηθούν στην αφαίρεση επιφανειακών χρωστικών των δοντιών.

  Συνίσταται ο ετήσιος καθαρισμός και σε ορισμένες περιπτώσεις,κάθε 6 μήνες.

• Λεύκανση : Πρόκειται για μια μέθοδο συντηρητική (δεν απαιτεί ούτε εξαγωγές, ούτε τρόχισμα), απλή, ανώδυνη, ακίνδυνη, γρήγορη, αποτελεσματική και σχετικά προσιτή οικονομικά. Eφαρμόζεται στο ιατρείο ή στο σπίτι ή μπορεί να ξεκινήσει με μια συνεδρία στο ιατρείο και να ολοκληρωθεί στο σπίτι με την χρήση ειδικά κατασκευασμένων ναρθήκων, πραγματοποιώντας εύκολα και άμεσα την επιθυμία του καθενός για λευκό και γοητευτικό χαμόγελο.
  
  

• Όψεις ρητίνης (bonding): Το Bonding είναι μια σύγχρονη μέθοδος της αισθητικής οδοντιατρικής με την οποία μπορούμε να παρέμβουμε αισθητικά και να βελτιώσουμε σε μεγάλο βαθμό το χαμόγελο σας με απλό και ανώδυνο τρόπο σε σύντομο χρονικό διάστημα.
  Η διαδικασία είναι σύντομη, ολοκληρώνεται συνήθως σε μια συνεδρία, δεν απαιτεί τρόχισμα (ενδεχομένως ελάχιστο) ούτε αναισθησία.
  Μετά την αποκατάσταση ο ασθενής μπορεί να φάει ότι θέλει, άμεσα, χωρίς περιορισμούς και χωρίς καμία ενόχληση.

• Όψεις πορσελάνης: Πρόκειται για φλοίδες πορσελάνης οι οποίες συγκολλούνται μόνιμα στα πρόσθια δόντια με σκοπό την αισθητική τους αναβάθμιση.
  Το αποτέλεσμα είναι απολύτως φυσικό και η φθορά που υφίστανται τα δόντια προκειμένου να δεχτούν τις όψεις, πολύ μικρή.

Ερώτηση ασθενή: Ποτε πρέπει να αλλάξω την θήκη που έχω στο δόντι μου;

Ερώτηση ασθενή:
γεια σας και συγχαριτηρια για την δουλεια σας.θα ηθελα να σας ρωτησω κατι.εχω θηκη σε 2 δοντια μου,τα πανω τα μπροστινα- εδω και 4 χρονια.τα ειχα κανει ετσι επειδη ειχα πεσει και ειχανε σπασει.πρεπει να τις αλλαξω;

Απάντηση
Σας ευχαριστώ πολύ.
Μια στεφάνη συνήθως έχει διάρκεια ζωής 10-15 ή περισσότερα χρόνια , με την προϋπόθεση όμως ότι ο ασθενής φροντίζει για την καλή στοματική του υγιεινή.
Ενδείξεις για αντικατάσταση της στεφάνης αποτελούν:

1) Υποχώρηση των ούλων

2) Απόχρωση της στεφάνης

3) Σπάσιμο στεφάνης

4) Τερηδόνα στο δόντι, αυχενικά ,δηλαδή στα όρια στεφάνης-ούλου.

H γωνιακή χειλίτιδα

H γωνιακή χειλίτιδα ή γωνιακή στοματίτιδα ή συγχειλίτιδα, είναι μία αλλοίωση στη γωνία των χειλιών που συχνά είναι αμφοτερόπλευρη. Το δέρμα στην περιοχή σκάει και δημιουργεί ραγάδες που σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να αιμορραγούν και να δημιουργηθούν έλκη με εφελκίδες.

Αιτιολογία

1. Ανεπάρκεια σιδήρου, βιταμίνης Β2, ψευδαργύρου

2. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να αποτελεί σύπτωμα κάποιων παθήσεων - δυσφαγία, σιδηροπενική αναιμία, και γλωσσίτιδα στο σύνδρομο Plammer-Vinson.

3. Απώλεια δοντιών

4. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να είναι αποτέλεσμα χαμηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος.

5. Μπορεί να προκληθεί από μικρόβια (συχνότερα από μύκητες).

6. Επίσης μπορεί να προκληθεί από φαρμακευτικές ουσίες που προκαλούν ξήρανση του δέρματος, όπως και σε πρωτοπαθή υπερβιταμίνωση .

Θεραπεία

Η θεραπεία ποικίλει ανάλογα με τα αίτια. Σε ορισμένες περιπτώσεις γίνεται χρήση τοπικού αντιβιωτικού στην περιοχή για μερικές ημέρες (αν οφείλεται σε βακτηριακή μόλυνση). Περιπτώσεις που οφείλονται σε μυκητιασιακή μόλυνση αντιμετωπίζονται με αντιμυκητιασικές αλοιφές.

Οι περιπτώσεις που οφείλονται σε σύνδρομα ή σε διατροφικές ανεπάρκειες αντιμετωπίζονται με τη χορήγηση της ουσίας που βρίσκεται σε έλλειψη, όπως βιταμίνη Β12 ή πρόσληψη σιδήρου.

Χρόνια υπερπλαστική καντιντίαση

Η χρόνια υπερπλαστική καντινίαση απαντάται πιο συχνά σε άνδρες ηλικίας άνω των 30 ετών.Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχουν σοβαροί προδιαθεσικοί παράγοντες, εκτός από το χρόνιο κάπνισμα.

Χαρακτηρίζεται από μικρές ημιδιαφανείς διάσπαρτες λευκές βλάβες ή μεγάλες αδιαφανείς λευκές πλάκες με ανώμαλη επιφάνεια, προσκολλημένες στο βλεννογόνο. Oι βλάβες εντοπίζονται στη γλώσσα, τις παρειές(μάγουλα) και την υπερώα και είναι συνήθως ασυμπτωματικές.Σπάνια ασθενείς αναφέρουν αίσθημα καύσους ή άλγους.

Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι:

1. Τεχνητές οδοντοστοιχίες: κακή εφαρμογή, κακός καθαρισμός και χρόνια χρήση ευνοούν την ανάπτυξη της Candida.

2. Διαβήτης: η Candida ευνοείται από την αυξημένη συγκέντρωση γλυκόζης στο σάλιο.

3. Κάπνισμα

4. Κακοήθη νοσήματα(π.χ. λευχαιμίες)

5. Λήψη αντιβιοτικών ευρέος φάσματος - ιδιαίτερα οι τετρακυκλίνες

6. Χρήση συστηματικών, τοπικών ή εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών.

7. Λήψη ανοσοκατασταλτικών για θεραπεία νεοπλασμάτων ή σε μεταμοσχευμένους.

8. Εφαρμογή ακτινοθεραπείας.

9. AIDS

10. Ξηροστομία από ψυχοτρόπα φάρμακα ή σε σύνδρομο Sjogren.