Σύνδρομο Pierre Robin

Το σύνδρομο Pierre Robin είναι μία κατάσταση που παρουσιάζεται κατά τη γέννηση και χαρακτηρίζεται από μικρογναθεία. Η γλώσσα τείνει να πέφτει πίσω και κάτω (γλωσσόπτωση). Η κάτω γνάθος αναπτύσσεται αργά κατά τους πρώτους μήνες ζωής, αλλά η ανάπτυξη επιταχύνεται κατά τον πρώτο χρόνο μετά τη γέννηση.

Αιτιολογία

Η αιτιολογία παραμένει άγνωστη.

Συμπτώματα

• Πολύ μικρή γνάθος που χαρακτηρίζεται από ένα πηγούνι με κλίση προς τα πίσω
• Μεγάλη γλώσσα
• Γνάθος τοποθετημένη πολύ πίσω στο λαιμό
• Τοξοειδής ουρανίσκος
• Μερικώς διαχωρισμένη οπίσθια υπερώα
• Μικρό άνοιγμα στο πάνω μέρος του στόματος, που προκαλεί πνίξιμο
• Πρόωρα δόντια

Θεραπεία
Τα βρέφη πρέπει να τοποθετούνται μπρούμυτα, ώστε η γλώσσα να μπορεί να πέφτει μπροστά. Τα προβλήματα περιορίζονται κατά τα πρώτα χρόνια καθώς η κάτω γνάθος παίρνει ένα πιο φυσιολογικό μέγεθος με την πάροδο του χρόνου.Τα αίτια του συνδρόμου Pierre Robin είναι άγνωστα.

Η χειλική σιαλαδενίτιδα

Η χειλική σιαλαδενίτιδα είναι μία σπάνια φλεγμονώδης πάθηση των ελάσσονων σιαλογόνων αδένων του χείλους, άγνωστης αιτιολογίας. Κατά καιρούς έχουν αναφερθεί ποικίλοι αιτιολογικοί παράγοντες όπως η ακτινική χειλίτιδα, ( βλάβη των χειλιών από υπερβολική έκθεση στις υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου, η υπέρμετρη έκθεση στο ψύχος και τον αέρα, το κάπνισμα, η φτωχή στοματική υγιεινή, το στρες, η μειωμένη αμυντική ικανότητα του οργανισμού (π.χ ασθενείς με AIDS), η σύφιλη και η κληρονομικότητα.

Εμφανίζεται κυρίως στο κάτω χείλος αν και έχουν αναφερθεί περιπτώσεις στο άνω χείλος και την υπερώα . Η πάθηση παρατηρείται συχνότερα σε άνδρες της μέσης ή μεγαλύτερης ηλικίας, ενώ δεν αποκλείονται οι γυναίκες και τα παιδιά (τα παιδιά και οι νεαρότερες ηλικίες παρουσιάζουν απολεπιστική χειλίτιδα).

Κλινικά εμφανίζεται φλεγμονή και υπερτροφία των ελάσσονων σιαλογόνων αδένων που οδηγεί σε οίδημα και εξέλκωση του χείλους.

Ο ασθενής μπορεί να είναι είτε ασυμπτωματικός είτε να αναφέρει πόνο και δυσανεξία κατά τη μάσηση ή της ψηλάφηση του χείλους.

Ερώτηση ασθενή

Κυρια Μοσχου, θα ηθελα να σας ρωτησω το εξης.Πριν λιγες μερες μου εβαλε η κοπελα που μου φτιαχνει τα νυχια ενα στρασακι στο δοντι.Μου πηρε 15 ευρω. Το στρασακι μετα απο 3 ημερες περιπου επεσε κατα την διαρκεια του φαγητου και νομιζω οτι το καταπια.Μπορει να παθω κατι??Θα το χωνεψει ο οργανισμος μου?

Επισης η ιδια κοπελα μου ειπε πως μπορει να μου κανει λευκανση με 250 ευρω.Θα μπορουσε να μου δημιουργηθει καποιο προβλημα?

Αν δε σας ειναι δυσκολο θα μπορουσατε να μου πειτε και ποσο κοστιζει ενα στρασακι σε εσας?Αυτο που ειχα δεν ηταν σβαροβσκι ,ενα απλο ηταν, διαφανες,χωρις χρωμα.Επεσε επειδη ηταν φτηνο η φταιω εγω που εφαγα κρεας εκεινη την μερα που επεσε?

Ευχαριστω για τον χρονο σας

Αλικη.

Απάντηση

Αγαπητή Αλίκη,

κατ αρχήν δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για το στρας που κατάπιατε εφόσον δεν έχει αιχμηρές γωνίες. Θα απορριφθεί με «φυσικό τρόπο», όπως κάθε άλλο μη απαραίτητο στοιχείο.

Το στρας σίγουρα δεν έπεσε επειδή φάγατε κρέας.Αλίμονο αν απαγορεύαμε σε ασθενείς ορισμένες ομάδες τροφών για χάρη της αισθητικής!

Ο πιο πιθανός λόγος της πτώσης είναι η "κόλλα" που χρησιμοποιήθηκε. Είμαι σχεδόν πεπεισμένη πως μια αισθητικός,κομμώτρια κτλ αποκλείεται να έχει ρητίνη και όλα τα σχετικά εργαλεία για την συγκόλληση οδοντικών στρας.

Όσον αφορά την λεύκανση,θεωρώ πως είναι κακή ιδέα.Δεν γνωρίζω τι υλικά θα χρησιμοποιήσει η κυρία που σας το πρότεινε, αλλά εφόσον δεν είναι οδοντίατρος δεν γνωρίζει καλά την χρήση των υλικών αυτών, το τι θα πρέπει να προσέξει κα. Είναι ρίσκο όμοιο με το να εμπιστευθείτε έναν κρεοπώλη να σας κάνει μια μικροεπέμβαση: γνωρίζει καλά απο μαχαίρια και νυστέρια, αλλά όχι απο ιατρική.

Επισκεφθείτε κάποιον οδοντίατρο εφόσον επιθυμείτε λεύκανση.Η τιμή δεν είναι μακριά απο την τιμή που σας έχει προτείνει η αισθητικός σας και σίγουρα το ρίσκο είναι μηδαμινό.

Τα οδοντιατρικά στρας που χρησιμοποιούμε στο ιατρείο μας ξεκινούν απο την τιμή των 10 ευρώ.Συγκολλούνται με ειδική ρητίνη και η διάρκεια παραμονής στο δόντι είναι -βάση της εμπειρίας μας- απο 6 μήνες μέχρι 3 χρόνια.

Υποτροπιάζουσες άφθες στο στόμα

Πρόκειται για στρογγυλές ελκώσεις στα χείλη, στις παρειές, στο έδαφος του στόματος, στη γλώσσα, όχι όμως στα ούλα. Διακρίνονται σε μικρές, μεγάλες και ερπητόμορφα έλκη.
Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι οι υποτροπές πού κυμαίνονται από ημέρες έως εβδομάδες.

Η αιτιολογία της νόσου παραμένει άγνωστη.
Θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα. Ωστόσο πολλοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί τόσο τοπικοί (όπως παραδείγματος χάρη κάποιος τραυματισμός εντός της στοματικής κοιλότητας) όσο και συστηματικοί (όπως γενετική προδιάθεση, ορμονικές διαταραχές, αλλεργίες, άγχος, λοίμωξη με HIV, σύδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet κα)

Οι καπνιστές φαίνεται ότι διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης αφθών.
Η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι η τοπική εφαρμογή κορτικοστεροειδούς αλοιφής πάνω στις άφθες ή συστηματική χορήγηση κορτικοστεροειδών σε περιπτώσεις μεγάλων ελκών.

Ερώτηση ασθενή

Καλημέρα και καλή χρονιά!Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν υπάρχει κάποιος τρόπος να ασπρίσω τα δόντια μου στο σπίτι μου,χωρίς να χρειάζεται να έρχομαι στο ιατρείο.Ευχαριστώ

Υπάρχει σήμερα τρόπος να αλλάξει το χρώμα των δοντιών προς το ανοιχτότερο με τη λεύκανση ακόμα και εκτός ιατρείου.
Ο ασθενής τοποθετεί λευκαντικό τζελ σε ένα λεπτό , διαφανή , μαλακό και εύκαμπτο νάρθηκα τον οποίο στη συνέχεια εφαρμόζει στα δόντια του. Ο νάρθηκας αυτός έχει απόλυτη εφαρμογή με τις οδοντικές επιφάνειες αφού έχει κατασκευαστεί στο εργαστήριο πάνω σε εκμαγείο που προέκυψε από την αποτύπωση των δοντιών του ασθενούς.
Η χημική ουσία που χρησιμοποιείται είναι ακίνδυνη και υπάρχει σε διάφορες συγκεντρώσεις ανάλογα με το αποτέλεσμα που πρέπει να επιτευχθεί. Τα σύγχρονα λευκαντικά υλικά μάλιστα έχουν διάφορες γεύσεις προκειμένου η όλη διαδικασία να είναι ευχάριστη στον ασθενή.
Η διαδικασία αυτή διαρκεί από 10 ημέρες έως 2-3 εβδομάδες , διάστημα κατά το οποίο γίνονται κάποιοι περιοδικοί έλεγχοι από τον οδοντίατρο.
Θα πρέπει τέλος να σημειωθεί πως σε καμία μέθοδο δεν αλλάζει το χρώμα των εμφράξεων και των προσθετικών εργασιών που υπάρχουν στο στόμα.

Πώς να φροντίζετε τα σιδεράκια

Είναι πολύ σημαντικό να φροντίζετε σωστά τα δόντια σας στην περίπτωση που φοράτε σιδεράκια, καθώς τα ορθοδοντικά μηχανήματα μπορούν να αποτελέσουν φιλόξενο περιβάλλον για βακτήρια.

Οδηγίες

* Βουρτσίστε τα δόντια σας μετά από κάθε γεύμα
* Περιορίστε τα γλυκά, τα αναψυκτικά και τους χυμούς. Όταν τα καταναλώνετε, σιγουρευτείτε ότι βουρτσίζετε τα δόντια σας αμέσως μετά την κατανάλωση αυτών των τροφών
* Αποφύγετε σκληρές, κολλώδεις τροφές καθώς μπορούν να προξενήσουν ζημιά στα σιδεράκια
* Χρησιμοποιείστε οδοντικό νήμα στα δόντια σας τακτικά, με ειδικό νήμα για τα σιδεράκια που μπορεί να σας συστήσει ο ορθοδοντικός.

Οξεία πολφίτιδα

Οξεία πολφίτιδα είναι η έντονη φλεγμονή του πολφού του δοντιού. Ο πολφός είναι το σύνολο των νεύρων και των αγγείων που υπάρχουν μέσα σε κάθε δόντι.
Η οξεία πολφίτιδα εκδηλώνεται με πολύ έντονο πόνο, ο οποίος διαρκεί λίγα λεπτά (ή μπορεί να είναι και συνεχής) και προκαλείται από κάποιο ερέθισμα, όπως το ψυχρό ή το θερμό.
Χαρακτηριστικό της πολφίτιδας είναι ότι ο πόνος συνεχίζεται και μετά την παύση της δράσης του ερεθίσματος. Σε προχωρημένα στάδια της ο πόνος είναι πλέον αφόρητος -ιδίως όταν ο ασθενής ξαπλώσει- και διάχυτος.

Που οφείλεται;
Η φλεγμονή του πολφού οφείλεται σε:
 τερηδόνα.
 τραυματισμός του δοντιού από κάποιο χτύπημα ή και κάποια εργασία που έγινε στο δόντι (σφράγισμα, τρόχισμα, κλπ).
Στα αρχικά στάδια της η οξεία πολφίτιδα μπορεί να μην είναι καταστρεπτική για τον πολφό, αν όμως δεν αντιμετωπιστεί -είναι.

Πρόληψη
Η ανεύρεση και έμφραξη των τερηδονισμένων δοντιών με τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο, είναι ο καλύτερος τρόπος πρόληψης αυτής της κατάστασης.

Αντιμετώπιση
Τις περισσότερες φορές η θεραπεία συνίσταται σε ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση).

Οδηγίες για τεχνητές οδοντοστοιχίες

Σε περίπτωση που για πρώτη φορά τοποθετείται στο στόμα σας ολική ή μερική τεχνητή οδοντοστοιχία, χρειάζεστε τον κατάλληλο χρόνο εξοικείωσης.
Αυτό παρατηρείται πάντοτε, ανεξάρτητα από το πόσο άρτια κατασκευασμένες είναι οι νέες σας οδοντοστοιχίες.
Οι τεχνητές οδοντοστοιχίες είναι αναγκαίο να ελέγχονται από τον οδοντίατρο τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, διότι όλες οι οδοντοστοιχίες υφίστανται φθορές με το πέρασμα του χρόνου και είναι απαραίτητο να διορθώνονται ή να αντικαθίστανται.

Απαιτείται προσοχή στον τρόπο που πλένετε τις οδοντοστοιχίες ώστε να μην σπάσουν. Χρησιμοποιείτε νάιλον οδοντόβουρτσα για την αφαίρεση των υπολειμμάτων τροφών σε καθημερινή βάση. Αποφύγετε την χρήση οδοντόπαστας εμπορίου για τον καθαρισμό αυτής.
Τοποθετείστε την οδοντοστοιχία σας σε ειδικό καθαριστικό κάθε βράδυ για την αφαίρεση των χρωστικών, την απομάκρυνση της κακοσμίας και την αποφυγή στοματικών μολύνσεων.
Μασάτε με κατακόρυφες κινήσεις αντί με πλάγιες.
Κάνετε μασάζ στα ούλα με μαλακή οδοντόβουρτσα καθημερινά.

Τί είναι ο χαλινός;

Ο χαλινός είναι μία μικρή πτύχωση ιστού, η οποία περιορίζει την κίνηση ενός οργάνου του σώματος και το προστατεύει κατ' αυτόν τον τρόπο από τραυματισμούς.

Μέσα στη στοματική κοιλότητα υπάρχει ο χαλινός της γλώσσας, που βρίσκεται στο κάτω μέρος της, ο χαλινός του άνω χείλους και ο χαλινός του κάτω χείλους που αποκαλύπτονται μόλις τραβήξουμε το αντίστοιχο χείλος προς τα έξω και οι χαλινοί των παρειών, οι οποίοι συγκρατούν τις παρειές επάνω στα οστά των γνάθων, συνδέοντάς τες με τα ούλα.

Πονοκέφαλος και κροταφογναθική διάρθρωση

Ο πόνος που ξεκινά από τα δόντια, τα ούλα ή τα οστά των γνάθων είναι γνωστός σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους. Συνήθως οφείλεται σε φλεγμονή της περιοχής και αποτελεί τη συχνότερη αιτία επίσκεψης στον οδοντίατρο. Το αίτιό του εντοπίζεται σχετικά εύκολα και αντιμετωπίζεται επιτυχώς, οδηγώντας τον ασθενή στην ανακούφιση.

Πολύ πιο συχνό είναι το επώδυνο δυσλειτουργικό σύνδρομο της κροταφογναθικής διάρθρωσης, της άρθρωσης δηλαδή ανάμεσα στην κάτω γνάθο και το υπόλοιπο κρανίο.

Οι ασθενείς που παρουσιάζουν το σύνδρομο αυτό παραπονούνται για ήχους από την άρθρωση όταν ανοιγοκλείνουν το στόμα, πόνο όταν κινούν την κάτω γνάθο που πολλές φορές αντανακλά στο αυτί, στον κρόταφο, τον αυχένα ή το υπόλοιπο πρόσωπο, αίσθημα βάρους και κούρασης στην περιοχή και σε πιο σοβαρές καταστάσεις- αδυναμία διάνοιξης του στόματος.

Πόνος στην περιοχή των γνάθων μπορεί να προκληθεί και από βλάβες της ρινικής κοιλότητας και των παραρρίνιων κόλπων καθώς και του αυχένα σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις.